Het experiment van Robert Arnott
Het beroemdste experiment om de uitspraak van B. Malkiel te evalueren, werd uitgevoerd door Robert Arnott en zijn team. Zij simuleerden namelijk de keuze van een aap door willekeurig 100 portefeuilles van 30 aandelen te selecteren uit de 1.000 grootste beurskapitalisaties, waarbij elk aandeel hetzelfde gewicht in de index had. Dit proces werd elk jaar herhaald van 1964 tot 2012. En het is niet mislukt! Voorbij de voorspellingen van Burton Malkiel versloegen de apen de markt 96 keer op 100.
Het succes van de chimpansees: tussen toeval en expertise
Zou Tante Agathe dan naar het chimpanseeverblijf moeten rennen om hun heel haar erfenis toe te vertrouwen? Niet bepaald. Alles is een kwestie van weging. In traditionele indexfondsen zoals de S&P 500 hangt het gewicht van elke onderneming af van haar beurskapitalisatie. Omgekeerd weegt de apenindex elke onderneming op gelijke wijze, waardoor standaard meer gewicht wordt gegeven aan de kleine kapitalisaties. Deze kleine ondernemingen hebben interessante groeipotentiëlen en kunnen substantiële rendementen bieden, die de verliezen van andere aandelen compenseren. Trouwens, als we een gelijke weging zouden toepassen op een traditionele index, dan zou die de experimentele indexfondsen van de apen overtreffen.
Nochtans, zoals Nicolas Nassim Taleb, beroemd schrijver en statisticus, het zo goed zei: als men een oneindig aantal apen voor schrijfmachines plaatst, zal er uiteindelijk eentje een exacte versie van de Ilias typen. Maar zou u al uw spaargeld inzetten op het feit dat diezelfde aap vervolgens de Odyssee zal schrijven? Voor Tante Agathe komt dat niet ter sprake!
De buitengewone prestatie van enkele van de willekeurig gekozen aandelen garandeert niet dat elke keuze winnend zal zijn. De kleine kapitalisaties kunnen veel opbrengen, maar vertonen eveneens een grotere volatiliteit. Hoewel origineel, draalt Tante Agathe om het terdege verdiende geld van haar ouders te beleggen in dit soort willekeurige gediversifieerde strategieën. Het idee om de markt te verslaan door een aap de aandelen te laten kiezen, was vooral een humoristische manier om te illustreren dat een willekeurige gediversifieerde beleggingsstrategie even goed kan presteren als een strategie met identiek risico opgesteld door experts.
De hypothese van de efficiënte markten
Niettemin illustreert dit experiment een belangrijk punt: de hypothese van de efficiënte markten in hun semi-sterke vorm. Volgens deze hypothese gedragen de spelers zich volledig rationeel, en zouden de prijzen alle publiek beschikbare informatie moeten weerspiegelen. Dus, als iedereen dezelfde informatie over een onderneming bezit en als iedereen rationeel is, dan zou iedereen dezelfde prijs aan de aandelen van die onderneming moeten toekennen. Het tegenovergestelde geval zou betekenen dat sommige spelers bevoorrechte informatie bezitten.
Als deze hypothese waar is, zou het gemiddeld ingewikkeld zijn voor fondsbeheerders om de markt voortdurend te overtreffen of het beter te doen dan een willekeurige portefeuille (zoals die van de apen). Dit wordt trouwens geïllustreerd op Figuur 1, waar men ziet dat de meerderheid van de actieve beheerders van grote kapitalisaties het 14de jaar op rij minder presteerde dan de S&P 500.
Figuur 1 – De meeste actief beheerde Amerikaanse aandelenfondsen met grote kapitalisatie presteerden 20 jaar op 23 minder dan de S&P 500.
De kosten verlagen om de rendementen te maximaliseren
Tot besluit vergelijkt Burton Malkiel de experts niet met apen om louter te provoceren, maar om te illustreren dat de beurs vaak de principes van de efficiënte markten volgt. Het experiment van Robert Arnott toont aan dat willekeurig gemaakte keuzes die van de experts soms kunnen overtreffen. Bijgevolg kan het minimaliseren van de beheerkosten (hoger bij actief beheer) door een passief beheer aan te nemen en te beleggen in gediversifieerde indexfondsen een verstandige strategie zijn voor Tante Agathe en talrijke andere beleggers.
Dat gezegd zijnde, niets belet u een klein deel van uw geld, dat u bereid bent te riskeren, te reserveren voor actief beheer. De markten zijn tenslotte niet altijd perfect rationeel. Uw adviseur kan u een gamma van gevarieerde producten aanbieden, zoals beleggingen in private equity, in vastgoed, of nog in grondstoffen. Hij kan u eveneens globale financiële diensten voorstellen, zoals fiscale en vermogensplanning, waardoor het beheer van uw vermogen wordt geoptimaliseerd in functie van uw levenscyclus. Hoewel het experiment van Robert Arnott het actieve beheer in vraag stelt, doet het niets af aan de toegevoegde waarde van deze gepersonaliseerde diensten.
Wenst u sereener te navigeren op de woelige wateren van de financiële markten? Aarzel niet om onze website te bezoeken om ons opleidingsprogramma in portefeuillebeheer te ontdekken!
#FinanciëleOpleiding #Portefeuillebeheer #PersoonlijkeFinanciën #Diversificatie #KnokkeSummerSchool
Bronnen
Ernst J. Fahling, Mario Ghiani, Diethard Simmert. (2020). Small versus Large Caps: Empirical Performance Analyses of Stock Market Indices in Germany, EU & US since Global Financial Crisis. https://www.researchgate.net/publication/347402716SmallversusLargeCaps-EmpiricalPerformanceAnalysesofStockMarketIndicesinGermanyEUUSsinceGlobalFinancialCrisis
Louapre David. (2013). Un singe ferait-il mieux que votre conseiller financier ? Sciences étonnantes. https://scienceetonnante.com/2013/11/04/un-singe-ferait-il-mieux-que-votre-conseiller-financier/
Robert D. Arnott, Jason Hsu, Vitali Kalesnik et Phil Tindall. (2013). The Surprising Alpha From Malkiel’s Monkey and Upside-Down Strategies. https://thereformedbroker.com/wp-content/uploads/2014/11/jpmsummer2013rallc.pdf
Schmit, M. (2023). Banking and Asset Management. EU Fund Industry [Diapositives].
(n.a.). (2022). The monkeys that beat the market. Market Sentiment https://www.marketsentiment.co/p/the-monkeys-that-beat-the-market
