In 2020, na de Covid-crisis, kelderde de S&P 500 met 34,9% (The North American Journal of Economics and Finance) in de loop van het jaar. Uw eerste reactie was misschien om in paniek te raken en te verkopen om de schade te beperken. Maar is toegeven aan de verleiding de beste strategie voor een beter rendement op lange termijn?
De kost van herhaalde transacties
Verschillende theoretische elementen wijzen erop dat de beleggers met de beste rendementen over het algemeen diegenen zijn die het minst vaak verkopen en kopen. Er werd aangetoond (Dalbar QAIB, 2024) dat de portefeuilles van Amerikaanse beleggers gemiddeld 5,5% minder presteerden dan de S&P 500. Dit verschil wordt verklaard door het ondoordachte kopen/verkopen, dat net vaker kan voorkomen in tijden van crisis wanneer de markten een achtbaan zijn. Deze emotionele en niet rationele reacties, uitgelokt door een gevoel van angst, alsook de transactiekosten, verklaren dit prestatieverschil.
De paar dagen die u niet mag missen
Laten we bovendien een historisch perspectief nemen: de prestaties van de markten worden grotendeels verklaard door slechts enkele dagen. Overhaast verkopen betekent het risico nemen om deze strategische dagen te missen.
De onderstaande grafiek toont dit op een evidente manier: het missen van de 1% beste weken is verschrikkelijk duur. We zien dat de waarde in 2024 van 100$ die in 1970 in de S&P 500 werd belegd, 30.660$ bedraagt. Mist u daarentegen de 1% beste wekelijkse rendementen, dan zakt de waarde naar 3.270$.
De rendementen van kalme beleggers
Laten we terugkeren naar ons voorbeeld van de daling van 2020. Deze bruuske val werd gevolgd door even fulminante opvering: tussen 2020 en 2024 concentreerden de vier beste beursdagen zich in slechts drie weken. Deze concentratie van de prestaties onderstreept een grote uitdaging voor de belegger: terwijl een constante blootstelling een geannualiseerd rendement van 13% genereerde, tonen de portefeuilles die kapitaaluitstromen kenden tijdens deze paniekpiek slechts een prestatie van 2,8%.
Historisch onderstreept het waargenomen rendementsverschil dat het opvangen van de waarde berust op een continue blootstelling, waardoor men kan profiteren van de herstelfasen die volgen op periodes van sterke volatiliteit.
Bronnen: Dalbar, QAIB (2024) ; The North American Journal of Economics and Finance ; grafiek: Bloomberg, Bank of Singapore.
